• GEN Facebook
    Facebook Pagelike Widget

ความสุขกับความทุกข์

ความสุขของแต่ละคนแตกต่างกันไป อยู่ที่ว่าคนนั้นชอบทำอะไร ชอบกินอยู่สไตล์ไหน แต่ละคนก็มีวิถีการหาความสุขแตกต่างกันไป

ความสุขของฉันนั้นไม่แน่นอน ในตอนเด็ก​ ฉันมีความสุขกับการได้คุยได้อยู่กับเพื่อน ไม่เจอกัน​ คุยโทรศัพท์เป็นวันๆ ก็ไม่เบื่อ แต่พอโตขึ้นมากลับขี้เกียจคุยโทรศัพท์ บางทีเห็นคนโทรศัพท์เป็นวันก็ยิ่งแปลกใจว่าโทร.ไปได้ยังไงทั้งวัน พอมานั่งย้อนคิดดูอีกที อ้าว .. เมื่อก่อน เราก็เคยทำเหมือนกันนี่หว่า ..

จริงๆแล้วฉันชอบอยู่แบบสงบ นอนดูที.วี.นิ่งๆ อ่านหนังสือสบายๆ หรือเข้าไปท่องโลกอินเตอร์เน็ตหาข้อมูลที่สนใจไปเรื่อย แต่ในขณะเดียวกัน​ บางทีฉันก็ชอบให้มีหลานมาอยู่ที่บ้าน มันเป็นความวุ่นวายที่มีความสุข มีเสียงหัวเราะสดใสทั้งในวันที่แดดออกและฝนพรำ



ฟังดูแล้วเหมือนฉันจะมีความสุขอยู่เสมอ แต่ในความเป็นจริง​ ฉันก็มีความทุกข์อยู่เสมอเช่นกัน ฉันมักจะตั้งความหวังแล้วไม่ได้เป็นไปตามที่คาดหวังบ่อยครั้ง ทั้งในเรื่องการทำงานและความรัก ในเวลาที่มีความทุกข์ ฉันก็ทุกข์หนักมาก เหมือนอย่างที่หลายคนเป็น .. ฉันร้องไห้และกินอะไรไม่ลง บางทีเป็นเดือนๆ  แต่ในที่สุด​ ทุกอย่างมันก็จะคลี่คลายไปได้ด้วยตัวมันเอง

หลายปีที่ผ่านมา​ ฉันค้นพบว่า ความสุขกับความทุกข์มันมาด้วยกัน
‘ชั่วเจ็ดทีดีเจ็ดหน’ คือความจริง
‘ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน’ คือความจริง
เพื่อนกะเทยของฉันเคยบอกว่า “สิ่งใดที่เกิดขึ้นมาแล้ว มันก็จะดับไป แล้วก็จะไม่เกิดขึ้นมาใหม่อีกเลย” ไม่มีสิ่งใดที่เกิดขึ้นมาซ้ำสอง เพราะเวลาในโลกนั้นเดินไปเรื่อยๆ ผ่านมาแล้วก็ผ่านเลยไป ฉะนั้นจงจดจำความสุขและความทุกข์ของเราไว้ให้ดี

สำหรับฉันแล้ว​ วันเวลาดีๆของความสุขที่เคยผ่านมา มันสามารถเยียวยาความทุกข์ที่เกิดขึ้นได้ และถ้าไม่รู้จักความทุกข์​ เราก็จะไม่รู้จักความสุขเช่นกัน

ปัจจุบันนี้​ ฉันไม่ค่อยกลัวความทุกข์แล้ว ไม่ได้เก่งอะไรหรอก แต่รู้ว่าเมื่อมีความทุกข์เกิดขึ้นแล้ว เดี๋ยวมันก็จะหายไป เช่นเดียวกันกับความสุข ที่เมื่อเกิดขึ้นแล้ว เดี๋ยวมันก็จะหายไป วนเวียนสุขทุกข์สุขทุกข์แบบนี้เรื่อยไปเป็นวัฏจักร

ความสุขของฉันในวันนี้เกิดขึ้นอย่างง่ายดาย แค่ได้นั่งวีลแชร์ทอดหุ่ยดูละคร มีสามีนั่งทำอะไรจุกจิกอยู่ข้างๆ ฉันก็รู้สึกเบา .. สบาย .. นี่สินะคงเป็นความสุขของฉัน

แค่ได้นั่งดูฝนพรำ แหย่หมาตัวโปรด ก็ทำให้ฉันได้หัวเราะ และลืมสิ่งที่จะต้องทำในวันพรุ่งนี้แล้ว

หลานมาบ้าน รื้อของกระจายทั่วบ้าน เขียนฝาผนังบ้าน ฉันชวนเขาให้มาลบด้วยกัน เก็บของด้วยกัน ฉันก็นั่งยิ้ม ลืมสิ่งที่เขาทำไปเมื่อกี้แล้ว

ความสุขมันอยู่รอบตัวเรานี่เอง อยู่ที่ความคิดและมุมมองของเราทั้งนั้น ‘สุขให้ได้​ ทุกข์ให้เป็น’ มันก็แค่นี้แหละ .. ชีวิตคนเรา

…………………………….

บทความโดย : เพชรน้ำหนึ่ง ศรีวรรธนะ

Illustrator : Sunanta Treepon