• GEN Facebook
    Facebook Pagelike Widget

สิ่งที่เราเรียนรู้จาก The Pool

 

ความเดิมตอนที่แล้ว: หลังจากดิฉันไปรอพี่เคนเก้อมา 2 รอบ ด้วยการไปก่อนหนังเข้าฉาย 2 วันติด ในที่สุดเมื่อเย็นวานวันพฤหัสบดีซึ่งเป็นวันแรกที่หน้งเข้าฉาย ดิฉันก็ไม่พลาดที่จะนำพาตัวเองไปนั่งแถวหลังสุดของรอบ 19.40 เพื่อจะพิสูจน์ว่าหนังเรื่องนี้มีอะไรดี ความน่าสนใจเบื้องต้นคงเริ่มจากที่

เคน ธีรเดช พระเอกผู้ขึ้นชื่อเรื่องการเลือกรับเล่นหนัง
พิง ลำพระเพลิง ผู้กำกับผู้ซึ่งมีผลงานการกำกับออกมาถี่มาก คือเฉลี่ยประมาณ 5 ปีต่อเรื่อง
กับ
พล็อตเรื่องที่วนเวียนอยู่แค่ในสระสี่เหลี่ยม 

 



ความท้าทายคงอยู่ตรงที่ว่า
ผู้กำกับจะเล่าเรื่องมันออกมาแบบไหน
เคน ธีรเดช จะแบกหนังหนังทั้งเรื่องคนเดียวได้อย่างไร
และความท้าทายสุดท้ายคือ
คอภาพยนตร์ชาวไทย จะพร้อม ให้โอกาสกับหนังแนวนี้ที่อาจจัดได้ว่าเป็นความแปลกใหม่หรือไม่


ซึ่งเมื่อถึงตอนนี้
ดิฉันได้คำตอบสำหรับทั้ง 3 คำถามไปแล้ว แล้วเลยอยากจะมาเล่าสู่กันฟังว่า หลังจากดูหนังเรื่องนี้จบ อะไรคือสิ่งที่ดิฉันเรียนรู้จากหนังเรื่องนี้บ้าง เริ่มกันเลยนะคะ 🙂



เรียนรู้ว่า
เอ็งต้องหัดดึงข้อเยอะๆค่ะลูกกกกกก
คือหนังเรื่องนี้พิสูจน์ให้เห็นเลยค่ะ กล้ามอกไม่ช่วยอะไร ซิกส์แพคก็ไม่ช่วยอะไร ถ้าไม่มีแรงแขนที่แข็งแรง เอ็งก็ตายหยังเขียดอยู่ดีค่ะ!!

ว่าแต่การดึงข้อคืออะไร สำหรับคนที่ไม่รู้นะคะ คือการออกกำลังกายที่จับยึดกับราวด้านบนและใช้กำลังข้อแขนทั้งสองข้างในการดึงตัวขึ้น ซึ่งเป็นสกิลที่สำคัญมากในหนังเรื่องนี้ ก็ในเมื่อคุณอยู่ในสระแห้งที่ลึก 6 เมตร ไม่มีบันไดให้ พื้นผิวรอบตัวคือเรียบลื่น ไม่ได้เป็นตะปุ่มตะป่ำเหมือนตอนปีนเขาหรือหน้าผาจำลอง ดังนั้นแล้ว หากเราไม่ใช่ศิษย์สำนักง้อไบรท์รุ่นที่ 6 ที่สามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ (ว่าแต่ ขอนินทาเรื่องนี้สักแพพนะคะ สมัยเด็กๆมีใครสงสัยเหมือนดิฉันมั่งว่า ก็ถ้าท่านจอมยุทธ์ทั้งหลายสามารถใช้กำลังภายในเหาะได้แล้ว หลายๆครั้ง ทำไมพี่ๆเค้าไม่เหาะไป จะมาเดินเอาให้เมื่อยทำไมว้าาาาา)  หรือเป็นตัวพ่อตัวแม่ฟรีรันเนอร์ ที่สภาพร่างกายผ่านการเคี่ยวกรำจนมีความแข็งแรงและยืดหยุ่นสูงแล้ว การดึงข้อก็ดูจะเป็นทักษะที่จำเป็นขั้นสุดเพื่อการเอาตัวรอดออกให้ได้จากสระนรกนี้  


เรียนรู้ว่า
สกิลการเอาตัวรอดขั้นพื้นฐานคือ a must ที่ทุกคนควรต้องฝึกฝนไว้
สมัยเราเรียนวิทยาศาสตร์ตอนเด็กๆเนี่ย ถามจริงๆ มีใครบ้างที่สามารถก่อไฟได้จริงจากการหักเหของแสงผ่านเลนส์บ้าง
สมัยเราเรียนสุขศึกษา หรือพลศึกษาหว่าาาา ตอนเด็กๆเนี่ย ถามจริงๆมีใครบ้างที่ขันชะเนาะเพื่อห้ามเลือดได้จริงๆ และ
ตั้งแต่เราเริ่มรู้จัก CPR มาเนี่ย เราแน่ใจแค่ไหนว่า ถึงเวลาจริงๆแล้ว เราจะทำเป็นมากพอที่จะช่วยชีวิตคนอื่นได้ 


พวกสกิลการเอาตัวรอดพวกนี้
มันไม่มีอยู่ในเกมส์  The Sims  หรอกค่ะ และการเรียนรู้ผ่านหน้าจอ Youtube ก็ไม่ได้เป็นตัวรับประกันว่าถึงเวลาที่ต้องใช้แล้ว เราจะสามารถทำมันได้จริง นี่จึงเป็นเหตุผลที่ดิฉันชอบเดินทางท่องเที่ยวกึ่งผจญภัย ซึ่งแม้ว่าจะยังไม่ได้หัดเรื่องขันชะเนาะ ก่อไฟผ่านเลนส์หรือทำ CPR แต่อย่างน้อยดิฉันก็มีโอกาสได้ฝึกทักษะการเอาตัวรอดในหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกใช้สติ หรือการปลุกสัญชาติญาณระวังภัยในเวลาที่เราออกพ้นจาก Comfort zone ซึ่งทุกๆสิ่งเหล่านี้ ประสบการณ์จริงมีค่ามากกว่า ประสบการณ์.jpg แน่นอน ทั้งหลายทั้งมวลเหล่านี้ ก็เพื่อที่จะบอกว่า ลองอยู่ห่างมือถือให้นานขึ้น ใช้เวลากับ Social media ให้น้อยลง เพื่อจะมีเวลาที่มากขึ้นในการออกไปทดลองใช้ชีวิตที่เป็นจริงกันเถอะค่ะ 


เรียนรู้ว่า
เคน ธีรเดช คือส่วนผสมที่ลงตัวของความหล่อที่มีคุณภาพ
ถามว่า เคน ธีรเดช หล่อที่สุดมั้ย คงไม่ใช่ ถ้าตราบใดที่เรายังมีสน ยุกต์ ส่งไพศาล มีติ๊ก เจษฎาภรณ์ มีอนันดา เอเวอริ่งแฮม
ถามว่า เคน ธีรเดช แสดงเก่งที่สุดมั้ย คงไม่ใช่ ถ้าตราบใดที่เราไม่ลืมอาเอก สรพงษ์ และพี่อ๊อฟ พงศ์พัฒน์  


จริงอยู่ที่เคน
ธีรเดชอาจไม่ใช่ที่สุดของด้านใดด้านหนึ่ง แต่ไม่อาจปฏิเสธได้จริงๆว่า เคน คือส่วนผสมที่ลงตัวทั้งรูปลักษณ์และความสามารถ นอกเหนือจากทั้งสองอย่างที่พูดถึง ส่วนตัวดิฉันว่าเคนมีคลาริสม่าบางอย่างที่มันชวนให้มอง คลาริสม่าที่ไม่ใช่แค่ออร่า แต่มันคือขั้นกว่าที่ช่วยเสริมให้คนๆนั้นมีความพิเศษและดึงดูดทางสายตาที่มากขึ้นแล้วยิ่งเมื่อผนวกเข้ากับการแสดงที่เราเรียกว่า Inside out คือการเป็นตัวละครนั้นๆมาจากด้านใน ความเชื่อว่าเราเป็นตัวละครนั้นๆจริง ในขณะที่นักแสดงส่วนใหญ่โดยเฉพาะเราจะเห็นได้ชัดมากจากวงการบันเทิงไทย เป็นลักษณะของการแสดงที่ตรงกันข้ามที่เราเรียกว่า Outside in ยกตัวอย่างให้เห็นชัดๆคือ เมื่อคุณเป็นนางร้าย คุณต้องแต่งตัวจัดๆ โป๊ๆ แต่งหน้าประหนึ่งพร้อมรับจ๊อบงานลิเกวิกแถวบ้าน พร้อมด้วยสายตาที่มองแบบไม่ถลึงก็จิก ปากที่ไม่เบะๆก็สักแต่กรี๊ดเร่าๆ จนอดสงสัยไม่ได้ว่า นี่คือเรียกว่าการแสดงจริงๆหรือ  และก็จริงอยู่ว่า อาจไม่ใช่ทุกๆเรื่องที่ทำให้เรายกนิ้วให้กับการแสดงของเคน เพราะแน่นอนว่าก็ต้องมีทั้งยากและง่าย มีทั้งเฟลและสำเร็จ แต่ที่แน่ๆ การแสดงของเคนในหนังเรื่องนี้ เห็นได้ชัดมากว่า มันคือการเติบโตที่สร้างเครดิตความเป็นนักแสดงคุณภาพให้กับเคน ธีรเดช มากกว่าแค่การขายหน้าตา 


เรียนรู้ว่า
พิง ลำพระเพลิง เป็นผู้กำกับที่ละเอียดสุดๆ
สำหรับคอหนังยุคใหม่แล้ว อาจจะไม่ค่อยเคยคุ้นชื่อของพิง ลำพระเพลิง แต่ถ้าเป็นเด็กที่เกิดและเติบโตในยุค 70-80 แล้วล่ะก็ เราจะมีความคุ้นเคยกับบุรุษผู้นี้มากกว่าแค่การเป็นผู้กำกับแน่นอน เครดิตที่ดูจะสร้างชื่อให้พิงเป็นที่รู้จักในวงกว้างจริงๆก็คงจะเป็นตอนที่พิงทำหนังเรื่อง โคตรรักเอ็งเลย (ปี 2549) ที่อาจจะไม่ใช่หนังประสบความสำเร็จสุดๆ แต่ครั้งนั้นอย่างน้อยหนังเรื่องนี้ก็ได้สร้างทางเลือกให้กับผู้ชมชาวไทย ให้กว้างไกลไปกว่า พจน์ อานนท์ ฉลอง ภักดีวิจิตร และหรือท่านมุ้ย 


วันนี้พิงกลับมาแล้ว
หลังจากหายหน้าจากงานมาสเตอร์พีซอย่าง โคตรรักเอ็งเลย ไป 12 ปี และอาจจะแวะไปล้มลุกคลุกคลานบ้างกับเครดิตอื่นที่เหลืออย่าง คนหิ้วหัว ฝันโคตรโคตร และฟ้าแก้มโต วันนี้พิงกลับมาพร้อมกับเครดิตอย่าง The Pool ที่น่าจะเป็นหนังที่ได้รับความสนใจจากสื่อและผู้ชมมากที่สุดในทุกๆเรื่องที่พิงทำมา แม้กระทั่งตัวดิฉันเอง ถามว่าตอนแรกอยากดูหนังเรื่องนี้มั้ย.. เอาจริงๆก็ไม่ได้กระเหี้ยนกระหือรือขนาดจะต้องดูให้ได้ แต่หลังจากที่ได้รู้ว่าใครเป็นผู้กำกับ เท่านั้นล่ะค่ะ ที่กลายเป็นที่มาของการไปโรงหนังเก้อ 2 วันติดกันที่เคยเล่าไปในบทความ A Simple Favor ก่อนหน้านี้


ต้องบอกว่า
ในเรื่องของการกำกับนั้น ดิฉันคงไม่บังอาจที่จะบอกว่า โอ้ววว นี่มันสุดยอดไปเลย นี่มันดีสุดๆ แต่สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดคือ พิง เป็นผู้กำกับที่ใส่ใจในรายละเอียดมากๆ แบบ ไก่ 50 ตัว ซึ่งมันทำให้ดิฉันประทับใจนะคะ เพราะมันแสดงถึงความให้เกียรติคนดู ให้เกียรติทีมงาน และให้เกียรติต่อตัวหนังเอง ถามว่าความละเอียดนี้สำคัญยังไง ลองนึกภาพนะคะ ถ้าเรากำลังดูหนังแบบอินสุดๆ นางเอกจะตายมิตายแหล่ แต่หน้านี่แหล่มเหมือน BA Nars เพิ่งแวะมาเยี่ยม อย่างนี้ก็ไม่ไหวนะคะ เพราะมันจะรั้งทุกความรู้สึกและความเชื่อที่เรามีกับหนังให้จบสิ้นลงทันที บอกก่อนว่า ตัวอย่างที่ดิฉันยกนั้น เล็กน้อยมากกกกกกกก ( ไก่อีก 50 ตัว) เมื่อเทียบกับรายละเอียดของจริงที่เกิดในหนังเรื่องนี้ คือเห็นแล้วก็ได้แต่รำพึงว่าหนูยอมพี่แล้วค่ะถ้าพี่จะละเอียดขนาดนี้ 


เรียนรู้ว่า The Pool
คือหนังขบถที่น่าชื่นชมของเมืองไทย
บอกไว้ก่อนว่า ดิฉันไม่มีข้อมูลมาก่อนนะคะว่า หนังเรื่องนี้สร้างโดยได้รับแรงบันดาลใจหรือมี Reference เป็นหนังเรื่องอะไรหรือไม่ เมื่อไม่รู้ ตามวิชากฎหมายที่ร่ำเรียนมา 6 ปี ศาลท่านก็สั่งว่า ต้องยกประโยชน์ให้จำเลย ซึ่งส่วนตัวดิฉันอยากจะเชื่อว่า น่าจะเป็นบทที่เขียนขึ้นมาใหม่สำหรับเพื่อสร้างเป็นหนังเรื่องนี้โดยเฉพาะ ส่วนเหตุผลที่เชื่อหรือคะ เอาตรงๆก็ต้องบอกว่า เพราะเครดิตผู้กำกับที่ชื่อว่า พิง ลำพระเพลิง แค่นั้นเองเลยค่ะ 


แล้ว
The Pool เป็นหนังขบถอย่างไร ก็ลองนึกเอาว่า ในท่ามกลางหนังรัก หนังผี หนังตลก หนังแอ็คชั่น มีสักกี่เรื่องในตลาดหนังเมืองไทยปัจจุบันและที่ผ่านมาแล้วที่จะได้ชื่อว่าเป็นหนังแนวทริลเลอร์ สำหรับดิฉันซึ่งเป็นแฟนตัวยงของหนังแนวนี้ และเปิดรับทั้งหนังไทยและหนังฮอลลีวู้ด ก็ต้องบอกว่า ปริมาณของหนังแนวนี้ในตลาดไทยนั้น ที่ดีและมีคุณภาพแทบจะนับไม่พ้นนิ้วมือ 10 นิ้ว ดังนั้นการมาถึงของ The Pool ซึ่งก็ต้องยอมรับว่าไม่ใช่หนังกระแสหลักในตลาดไทย จึงนับว่าเป็นความกล้าและบ้ามาก แต่ก็นับว่าเป็นความกล้าและบ้าที่ถูกจังหวะกับตลาดและสังคมไทย นั่นเพราะตอนนี้ยุคสมัย เทรนด์ และรสนิยมของคนนั้น เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา เรามีโอกาสได้มองเห็นการเปิดรับที่กว้างขึ้นในทุกๆทางของสังคมไทย และนี่อาจเป็นสาเหตุที่พิง กล้าที่จะลุกมาสร้างหนังเรื่องนี้ รวมถึงนายทุนและค่ายก็กล้าที่จะลงทุน

นอกเหนือจากความละเอียดในงานกำกับแบบสุดๆแล้ว พล็อตเรื่องเป็นอะไรที่แหวกไม่น้อย เล่นกับความช่างสงสัยของคนซึ่งความสงสัยนั้นแทบจะเรียกได้ว่า เป็นค่า Default ของคนยุคนี้ ไม่ว่าจะเป็น
เคนไปอยู่ในนั้นได้ยังไง
จระเข้มาจากไหน และ
สุดท้ายแล้วจะรอดหรือไม่รอดอย่างไร 


ต่อเนื่องจากความละเอียดในงานกำกับ
และพล็อตเรื่องแล้ว บทหนังเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่จะละเว้นเสียไม่ได้ บทหนังมีความแยบยลในที (แม้จะมีบางจังหวะที่ดูว่าถูกใส่เข้ามาเพื่อเอาใจนายทุน ตลาด และผู้ชมกลุ่มยูนิคอร์นวิ่งพล่านทุ่งลาเวนเดอร์ก็ตาม) แต่ถ้าจะพูดโดยรวมๆแล้ว นี่เป็นหนังที่ดีที่ไม่ควรถูกมองข้าม เชื่อมั้ยคะว่า หนังเรื่องนี้ทำให้ดิฉันอึดอัดมากกกกกก ไม่ใช่อึดอัดแบบเมื่อไหร่เอ็งจะจบว้าาาาาา นะคะ แต่เป็นความอึดอัดแบบที่เรารู้สึกร่วมไปกับตัวหนัง ซึ่งอยากจะเชื่อเหลือเกินว่า ความอึดอัดของผู้ชมนั้นอาจถูกนับเป็นอีกหนึ่ง Metric ของความสำเร็จในตัวภาพยนตร์ก็เป็นได้ (ค่ะพี่พิง.. พี่ทำสำเร็จแล้วค่ะ T_T) 


เรียนรู้สุดท้าย
เรียนรู้ว่า ใครก็ตามที่เป็นเจ้าของแคแรกเตอร์เคนในเรื่องตัวจริง เอ็งควรไปทำบุญค่ะ
คนอะไรจะซวยซ้ำซวยซ้อนได้ขนาดนี้ ซวยชนิดไม่เหลือเผื่อแผ่ให้คนปีชงทั่วโลกเล้ยยยยย เอาล่ะ ไม่เขียนไปมากกว่านี้แล้วกันค่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวจะเผลอเปิดเผยเนื้อหาภาพยนตร์โดยไม่รู้ตัว


เย็นนี้ถ้าไม่มีอะไรทำ นัดสาว ชวนหนุ่ม หลอกล่อเพื่อน ดักฉุดคนข้างบ้าน ไปดูหนังเรื่องนี้กันเถอะค่ะ พ้นเรื่องนี้ไปก็ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้ดูหนังไทยอย่างนี้อีกสักที


………………………

บทความ : 8880708

Illustrator : Aonnta Boonnam