• GEN Facebook
    Facebook Pagelike Widget

โลกมุมกลับฉบับหมาวายร้าย 3 ก้นใคร..ก้นมัน

ไม่เข้าใจพวกทาสเลยจริงๆ ว่า ทำไมต้องบ่นทุกหนที่ผมทดสอบฟันด้วยการกัดแทะทุกอย่างที่ขวางหน้า ทั้งที่น่าจะดีใจด้วยซ้ำว่าผมมีสุขภาพปากและฟันแข็งแรงดี  ดูจากรอยกัดแทะบันไดบ้านหรือเก้าอี้พังราบชนิดไม่เหลือซาก ช่างไม่เห็นความตั้งใจและความพยายามที่เพียรกัดเพียรแทะเป็นวัน หรือเก้าอี้บางตัวก็หลายวันกว่าจะป่นเป็นเศษซากได้ขนาดนี้  

ทุกครั้งที่ทาสแม่เห็นความอุตสาหะวิริยะอันแรงกล้าของผม ทาสแม่มักมีอาการหน้ามืดตาลายคล้ายจะเป็นลม พลางยัดยาดมเข้าจมูกจ้าละหวั่น  เบาะนอนสะสวยที่ทาสแม่ซื้อมาให้ พังพินาศภายใน 10 นาที อย่าได้ถามถึงของเล่นนุ่มๆ น่ารักๆ อย่างพวกตุ๊กตาสัตว์ยัดฟองน้ำเลย ด้วยอานุภาพฟันอันแข็งแกร่ง ผมบอกได้ว่าไม่เกิน 5 นาที

 

ทาสพ่อกับทาสแม่จับตาดูผมอย่างใกล้ชิด ประมาณว่าต้องอยู่ในห้องเดียวกันตลอดเวลา   แล้วเอาชั้นวางหนังสือมาปิดประตูกั้นไว้ ไม่ให้ผมวิ่งทะลุไปห้องอื่น อย่างทาสพ่อทาสแม่นั่งทำงานเขียนในห้องทำงาน อ้อ..ผมคงยังไม่ได้บอกว่า ทาสทั้งคู่ของผมเนี่ยเป็นนักเขียน  ในห้องทำงานจะวางโต๊ะทำงานเคียงข้างกัน

ทุกเช้า​ ทาสพ่อจะอาบน้ำแต่งตัวอย่างดีใส่ชุดเหมือนที่ทาสพ่อของหมาตัวอื่นแต่งแล้วเข้าไปนั่งในรถขับปรื๊นออกไป แต่ทาสพ่อของผมเนี่ย แต่งหล่อแล้วนั่งทำงานทั้งวันในห้องทำงานท้ายบ้าน  ส่วนทาสแม่น่ะเหรอ ตรงกันข้ามกับทาสพ่อทุกอย่าง

ขณะที่ทาสพ่อแต่งตัวดีนั่งทำงานแต่เช้า ทาสแม่มักยังนอนเหยียดยาวบนเตียง ลุกก็ต่อเมื่ออยากจะลุก  แล้วอย่าได้หวังว่านางจะอาบน้ำแต่งตัวลงมาเขียนคอลัมน์ต่างๆ แบบเดียวกับทาสพ่อ เพราะทาสแม่จะเดินโครมๆ ลงมาทั้งชุดนอนลายดอกนั่นแหละ ดีหน่อยที่แปรงฟัน จากนั้นก็นั่งหัวยุ่งรัวนิ้วเขียนคอลัมน์  แข่งกับทาสพ่อข้างๆ จนเย็นย่ำ

ผมเลยถือโอกาสนอนขลุกอยู่บนเตียงใหญ่กับทาสแม่ช่วงเช้า    อยากลุกเมื่อไหร่ก็ยกตีนเขี่ยแขนทาสแม่เบาๆ ทาสแม่ถอนหายใจแล้วอุ้มผมตีนไม่ติดพื้นลิ่วลงมาห้องทำงาน แล้วเอาตู้หนังสือกั้นช่องประตูไม่ให้ออกไปห้องอื่น ไม่งั้นทุกสิ่งทุกอย่างในบ้านพังราบเป็นหน้ากลอง ทุกวันนี้ก็ไม่ค่อยจะเหลือดีเท่าไหร่แล้ว  

ผมนั่งๆ นอนๆ ในห้องทำงานจนถึงห้าโมงเย็น หากทั้งคู่ยังทำงานติดลมอยู่ ก็จะแผดเสียงร้องแอ๊วๆ เตือนให้รู้ว่าถึงเวลาไปเดินเล่นนอกบ้าน     เรื่องการที่ต้องออกไปเดินทุกวัน     ผมติดมาจากสมัยที่อยู่คอกเก่าที่เป็นอพาร์ทเมนท์เล็กๆ     ทาสแม่คนเก่าพาผมออกไปเดินเล่นทุกเย็นเพื่อให้ทำธุระส่วนตัว    พอมาอยู่กับทาสในคอกใหม่ เลยต้องทำตามระเบียบปฏิบัติเดิมไปด้วย  

ช่วงเวลาที่เราไปเดินเล่นกันคือช่วงเวลาที่ดีสุดของวัน ผมจะร่าเริงเป็นพิเศษ ยิ้มร่าหน้าบานฟันเหยิน  เจอหมาตัวไหนเป็นต้องรี่ไปดมก้นทักทายกัน สำหรับหมาแล้ว การดมก้นคือการทำความรู้จักกัน แต่ไม่เคยเห็นพวกมนุษย์ดมก้นกันและกันเลยแม้แต่หนเดียว   ไม่ต้องดูอื่นดูไกล แค่เพื่อนบ้านรั้วติดกันนี่แหละ พวกมนุษย์ไม่คิดจะดมก้นกันบ้างเลยหรือไงนะ แปลกแท้

พูดแล้วจะหาว่าคุย ไอ้หมาวายร้ายอย่างผมนี่แหละนี่เนื้อหอมฟุ้งไปทั้งย่าน อาศัยที่เดินผ่านบ้านหลังนั้นหลังนี้ประจำ สักพักก็เริ่มมีหมาสาวๆ ส่งสายตาปิ๊งๆมาให้  หมาสาวรายแรกที่ผมเข้าไปเจ๊าะแจ๊ะเป็นหมาดำร่างยักษ์ขนปุกปุย     เห็นแต่ไกลเหมือนหมีดำไม่มีผิด นางตัวนี้เป็นสายพันธุ์นิวฟาวด์แลนด์  ที่ผมกับทาสพ่อบังเอิญเดินไปเจอเข้าบนเส้นทางการเดินเล่นประจำวัน     นางตัวนี้ชื่อเบลีย์ ที่ทาสแม่ของนางจูงออกมาจากบ้านหลังโต

พอทาสพ่อจูงผมเข้าไปใกล้ๆ นางหมาดำมิดหมี ผมก็โผเข้ากอดทันที แล้วดมก้นปราดเข้าให้ จากกลิ่นหอมๆ แสดงว่า นางเองก็มีได้รังเกียจแต่อย่างใด  ผมได้ใจเลยกอดนางพลางทำก้นเขย่าๆ เล่นเอาทาสแม่ของนางเบลีย์หัวเราะจนตัวงอ เพราะยังไงผมก็ดูเหมือนลูกหมาตัวน้อยๆ ขณะที่นางเบลีย์ตัวยังกะหมีควาย

ทาสพ่อก็เริ่มคุยกับทาสแม่ของนางเบลีย​์​ โดย​ปล่อยให้ผมกับนางหมีดำเล่นกันตามสบาย  ทาสพ่อคงไม่กล้าดมก้นทาสแม่ของนางเบลีย์หรอก เพราะทาสแม่ของผมคงถลกหนังทาสพ่อออกมาทำพรมเช็ดเท้าผืนใหม่แน่  ถ้าทาสพ่อจะทำแบบนั้น

 

   

 

พวกมนุษย์นี่แปลกจริงๆ หมาอย่างผมคิดอย่างไรก็แสดงออกไปอย่างนั้น แค่ดมก้นดมกลิ่นก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายเกลียดเราหรือรักเรา เวลาพวกทาสเจอกัน นอกจากจะไม่ดมก้นกันแล้ว   ยังซ่อนความรู้สึกนึกคิดไว้ในใจ ไม่แสดงออกให้อีกฝ่ายรับรู้    

ทาสแม่เปรยๆว่า นี่คือมารยาทในการอยู่ร่วมกันในสังคม แต่ผมบอกได้เลยว่า ถึงจะซ่อนอารมณ์ต่างๆ ไว้ภายใต้สีหน้าเรียบเฉย แต่ ‘กลิ่น’ นั้นปิดไม่มิด แค่ผมดมๆ ดูก็รู้แล้วว่ามนุษย์คนนั้นคนนี้ชอบหรือไม่ชอบขี้หน้ากัน เพราะกลิ่นแสดงออกมาอย่างชัดเจนสำหรับหมาวายร้ายอย่างผม แต่พวกมนุษย์ด้วยกันเองคงไม่ได้กลิ่นอารมณ์เหล่านี้หรอก

ตกค่ำ​ ทาสพ่อทาสแม่นอนดูภาพเคลื่อนไหวในจอ  ผมนอนเบียดคนนั้นทีคนนี้ที พลางหันก้นให้เกาอย่างเพลิดเพลิน กลิ่นทาสทั้งสองช่วงดูภาพในจอสี่เหลี่ยมเป็นกลิ่นของความผ่อนคลาย ความรัก และมิตรภาพ แต่บางหน ภาพเคลื่อนไหวก็ฉายภาพใครบางคนที่ทำให้ทาสพ่อหงุดหงิดรำคาญใจ ส่วนมากเป็นภาพตาลุงคนหนึ่งผมเป๋ๆ  ปากอ้ากว้างพล่ามไม่หยุด กลิ่นแห่งความไม่พึงพอใจจะปรากฏออกมาจางๆ ทำให้ผมต้องลุกไปเลียหน้าผากทาสพ่อเป็นการเอาใจ

ทาสแม่นั้นไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่ทุกครั้งที่นั่งหน้าจอสี่เหลี่ยมในห้องทำงานแล้วมักถอนหายใจ  พลอยทำให้ผมชะเง้อดูว่าทาสแม่สนใจอะไร เห็นภาพคนเยอะแยะไปหมด พอดูออกว่าคนเหล่านั้นแบ่งออกเป็นสองฝ่าย  เพราะดูจากมือไม้ที่เงื้อง่าชี้หน้าอีกฝ่าย ตอนนี้แหละที่ผมได้กลิ่นของความโศกเศร้า กลิ่นนั้นเป็นกลิ่นอันยากบรรยายเป็นถ้อยคำ เป็นความรันทดอย่างลึกซึ้ง  กลิ่นเหล่านี้พวกมนุษย์ไม่ได้กลิ่นหรอก จะมีแต่หมาอย่างผมเท่านั้นที่ได้กลิ่น ต่อให้ทาสแม่ใส่น้ำหอมมาเป็นร้อยขวดก็ไม่อาจกลบกลิ่นความเศร้าในใจทาสแม่ได้เลย คนสองกลุ่มนี้คงจะ ‘ผิดกลิ่น’ ถึงไล่ล่ากันอย่างเอาเป็นเอาตาย  

บางภาพเป็นคนแก่ใบหน้าสี่เหลี่ยมเหมือนเขียง คิ้วชี้แบบคนจีน ถุงใต้ตาห้อยย้อย   ผมจ้องตาลุงคนนี้แล้วไม่ชอบหน้าแกเลย อยากเห่าเตือนทาสแม่ว่าอย่าเปิดประตูให้แกเข้ามาในบ้านเรา  ไม่ใช่เพราะลุงหน้าเหลี่ยมไม่หล่อ แตดูแล้วดวงตาแกไม่เป็นมิตรกับใครเลย ไร้ความเมตตา เต็มไปด้วยแววกระหายเลือด แกคงไม่มีเพื่อนเล่น  เลยไม่มีใครไปดมก้นแกสักเท่าไหร่นัก เพราะกลิ่นก้นแกคงเน่าเหม็นน่าดู   

 

    ………………………………………………………

ติดตามอ่าน “โลกมุมกลับฉบับหมาวายร้าย” ตอนก่อนหน้าได้ที่นี่

โลกมุมกลับฉบับหมาวายร้าย ตอนที่ 1 (หมาสามัญประจำบ้าน)

http://genonline.co/2018/09/29/naughty-dog/

โลกมุมกลับฉบับหมาวายร้าย ตอนที่ 2 (ความรัก..ความงาม..และความแค้น)
http://genonline.co/2018/10/06/naughty-dog-love-beauty-revenge/

……………………………………..

แนะนำนักเขียน

ลิงบ้า​ หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ‘พี่เหยินศักดิ์’ เป็นหมาวายร้ายประเภท ‘หมาผลาญแม่’ เกิดในฟาร์มหมาในชิคาโก และได้รับการอุปการะจากครอบครัวเดิมเพียงแค่ 5 เดือน ต่อมากลายเป็นหมาหัวเน่า เพราะความแสบคูณสองขนาดผียังหลบ กระนั้นยังมีคนเห็นผิดเป็นชอบ ไปไถ่ตัวมาอยู่ในรัฐอินเดียน่า อยู่ในคอกใหม่พร้อมสวนดอกไม้​ สุขสบายพร้อมทาสรับใช้ทั้งสอง

พี่เหยินศักดิ์กัดแทะทุกอย่างที่ขวางหน้า พรม วอลล์เปเปอร์ หมอน ผ้าห่ม เบาะนอน ก้อนหิน แม้กระทั่งบันไดบ้าน มีแววนักเขียนมาตั้งแต่เด็ก ด้วยการพยายามกลืนปากกาลูกลื่นเข้าท้อง

………

Illustrator: Aonnta Boonnam