• GEN Facebook
    Facebook Pagelike Widget

นายเผ่ากฏ

ตอบคำถามปัญหาคาใจ กับนายเผ่ากฎ “แล้วฉันเลือกอะไรได้ไหม ไม่กินยากับน้ำได้รึเปล่า?”

ตอบ คำถามอัลไลฟระเนี่ย….ถถถถถถ…. ทำไมปัญหาชีวิตคนเรามันละเอียดระยิบระยับขนาดนี้ว้อย…กรูจะบ้าตาย สงสัยต้องไปหาพาราโบล่ามากินสักเม็ดสองเม็ดและ…น้องอินน่าจะไปถามเภสัชกร หรือเสิร์ชดูทางกูเกิ้ล…..นะ แต่เอาเหอะ…ไหนๆ ก็ถามพี่มาละ…จะไปหาคำตอบให้… คือ มันก็จริงแหละ…กินยา กินกับน้ำน่ะดีสุด ง่ายสุด ถ้าจะให้ดีต้องน้ำไม่เย็นด้วย น้ำธรรมดาอุณหภูมิบ้านๆ นี่แหละ…แต่ก็อย่างว่าอ่ะนะ ...

“หนูจะทวงผู้ชายคืนจากแมวยังไงดีคะ?” – ตอบคำถามปัญหาคาใจ กับนายเผ่ากฏ

  ตอบ หลิน ฆ่าแมว!!!!! ล้อเล่น…ห้ามฆ่าแมวเชียวนะ โบราณเขาว่า ฆ่าแมวตัวหนึ่งเท่ากับฆ่าเณรหนึ่งรูป…ทำไมโบราณว่ายังงั้น​ พี่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน หรือถ้าฆ่าเณรหนึ่งรูป ก็เท่ากับแค่ฆ่าแมวหนึ่งตัว ตามสมการที่ถูกต้อง…เออ อันนี้พี่คิดทำไมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน   มันก็มีหลายวิธีนะหลิน ...

เบื่อหนุ่มจืดค่ะ หนูจะชิ่งยังไงดีคะ – ตอบคำถาม ปัญหาคาใจกับนายเผ่ากฎ

ตอบ น้องสไปรท์ ก่อนอื่นต้องบอกหนูก่อนว่าปัญหาของหนูอันเนี้ย มันจืดโคตรเลย ถถถถถ… เอาเป็นว่า ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่ใครกินจืด หรือกินเผ็ดดอก  คนเราถ้ามันไม่ถูกคอ มันก็คือไม่ถูกคอ ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ ถ้าหนูเอาเป็นเอาตายกับการกินจืดกินเผ็ด กับบุคลิกหรือรสนิยมที่แตกต่างเล็กๆ น้อยๆ ...

“ช่วยด้วยครับ รับมือไม่ถูกกับชีวิตเจ้านายป้ายแดง” ตอบคำถาม ปัญหาคาใจกับนายเผ่ากฎ

ตอบ การมีรุ่นน้องนั้น ไม่เหมือนกับการมีลูกน้อง จริงอย่างคุณว่า ต่างกันตรงไหนหรือ ต่างกันตรงที่​ การมีรุ่นน้องนั้นคือการเป็นเพื่อนเป็นน้อง ทำงานเกี่ยวข้องกันบ้าง แต่ไม่มีใครต้องรับผิดชอบชีวิตใคร ช่วยกันได้ก็ช่วย ช่วยไม่ได้ก็เอาใจช่วย ไม่มีใครต้องแบกใคร ก็เบาสบาย เป็นตัวของตัวเองได้ แต่การมีลูกน้องนั้น ...

แสตมป์เซเว่น…สงครามเย็นในครอบครัว : ตอบคำถาม ปัญหาคาใจกับนายเผ่ากฎ

ตอบจ๊ะจ๋า โถปัญหาครอบครัวอะไรก็ไม่รู้น่าเอ็นดูเชียว… หนูไม่ต้องไปทำยังไงหรอกเดี๋ยวก็ค่อยๆหายงอนกันไปเองแหละไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรไม่ใช่เรื่องขัดแย้งทางทัศนคติไม่ใช่เรื่องที่เป็นตายยังไงก็ยอมกันไม่ได้… แต่ถ้าถามพี่ว่าเกิดขึ้นบ่อยๆมันจะดีไหม  พี่ก็จะบอกว่า​มันก็คงไม่ดีนัก ถ้าสมมุติว่าเราเอาจริงเอาจังกับคดีแม่ขโมยแสตมป์เซเว่นฯจากลูกให้เป็นคดีตัวอย่างว่าใครทำถูกทำผิดอย่างไรเราก็มาลองทำตัวเป็นศาลเซเว่นอีเลฟเว่นกันดูสักทีมาวิเคราะห์ว่าใครเป็นโจทก์ใครเป็นจำเลยควรพิพากษาว่าใครทำผิด… คดีนี้โจทก์คือพี่จอมจำเลยคือแม่คดีนี้ถ้ายอมความกันได้ตั้งแต่ต้นโจทก์ทำตัวเป็นลูกกตัญญูยกแสตมป์ของกลางให้กับจำเลยคดีนี้ก็ปิดลงได้แต่โจทก์เองก็คงอึดอัดถ้าจำเลยทำแบบนี้บ่อยๆ  ลองนึกภาพว่าถ้าเป็นแสตมป์ทองคำหรือทรัพย์สินที่ลูกหามาอย่างเหนื่อยยากแล้วแม่มาขโมยไปซื้ออะไรก็ไม่รู้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าความดีงามของความกตัญญูกับความถูกต้องเหมาะควรของสิทธิของลูกมันก็จะย้อนแย้งอย่างน่าอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง… แต่ถ้าโจทก์ไม่ยอมความตั้งแต่ต้นถือว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์อยู่ก่อนจำเลยทำผิดกฎหมาย( ที่จริงก็คือกฎการอยู่ร่วมกันนั่นแล) โดยการแอบเอาไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ผู้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์โดยมีพยานคือจ๊ะจ๋าและตัวจำเลยเองก็ให้การรับสารภาพแต่ถือว่าเป็นการจำนนต่อหลักฐานไม่ควรได้รับความเมตตาศาลจึงพิพากษาให้โจทก์งอนได้เป็นเวลาไม่เกินสองสัปดาห์และให้จำเลยทำกับข้าวอร่อยๆให้โจทก์กินไปตลอดสองสัปดาห์ เรื่องราวแบบนี้จะว่าไปเหมือนเล็งธนูไปยังเป้าผิดไปแค่องศาเดียวถ้าเป้าใกล้ๆแค่สองสามเมตรลูกธนูก็ยังพอเข้าเป้าไม่หลุดเสียหายแต่ถ้าเป็นเป้าไกลๆสักร้อยเมตรลูกธนูจะห่างเป้าไปโดนหัวคนอีกหมู่บ้านหนึ่งได้เลย ความผิดเล็กๆในครอบครัวแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยๆบางทีก็เกิดขึ้นแล้วจบไปแล้วก็เกิดใหม่ไม่ได้มีขัดแย้งอะไรร้ายแรงก็แค่เป็น‘เรื่องในครอบครัว’ ธรรมดาๆแต่บางทีก็อาจมีการสะสมความอึดอัดไปจนถึงวันที่‘สายใยขาด’ ...

“ทางเท้ามีไว้ทำไม บิดมอเตอร์ไซค์ ขายของหรือใช้เดิน” ตอบคำถาม ปัญหาคาใจกับนายเผ่ากฏ

สวัสดีครับ ผมโยครับ     ผมมีปัญหาอยากจะถาม คือเอาจริงๆนะครับ ผมซีเรียสมากเลย  ผมอยากรู้ว่าฟุตบาทข้างถนน มีเอาไว้ทำอะไรครับ???????  มีเอาไว้ในคนเดิน / จักรยานปั่น /มอไซค์ขับ /หรือขายของครับ ผมหาคำตอบไม่ได้ ...