• GEN Facebook
    Facebook Pagelike Widget

โปรดมองเราใหม่ คนพิการไม่ใช่คนพิเศษ

ดีใจจังเลยที่มีคนคิดทำเว็บไซต์แบบนี้ขึ้น และชวนให้เรามาเขียนในเรื่องของมุมมองต่างๆ จากคนพิการ
“เพชร” เป็นคนพิการที่เรียกว่าขั้นรุนแรง เพราะเหลือความสามารถในการใช้ร่างกายได้น้อยมาก แต่เราโอ.เค.กันแล้ว เราสามารถอยู่ในร่างที่ใช้ได้น้อยมากอย่างสนิทสนมและเคยชินกับมันแล้ว..

เฮ้ยย จริงๆก่อนอื่นเราควรเขียนเรื่องคนพิการก่อนนะ คนอ่านจะได้รู้จักคนพิการมากขึ้น

..เพชรว่าหลายปีที่ผ่านมา สังคมไทยมีทัศนคติเกี่ยวกับคนพิการเปลี่ยนไปเยอะพอสมควรเลย คนส่วนมากจะเข้าใจคนพิการมากขึ้น และเลิกเรียก “คนพิการ” ว่า “คนพิเศษ” ส่วนตัวถือว่าประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง เพราะความจริงก็คือคนพิการไม่ใช่คนพิเศษนั่นเองจ้ะ ตัวคนพิการเองก็เข้าใจที่คนทั่วไปพยายามไม่ใช้คำว่าคนพิการกับพวกเรา

ก็เพราะคงกลัวเรียกไปแล้วเราจะเสียใจหรือเขิน จึงเลี่ยงไปใช้คำว่าคนพิเศษแทน ซึ่งส่วนตัวคิดว่าเป็นความน่ารักของคนไทยนะ
เพชรอยากอธิบายอย่างนี้ “คนพิการ” เราก็จะเข้าใจง่ายๆ ว่าเป็นคนที่มีอวัยวะไม่ครบหรืออาจจะครบแต่ใช้การไม่ได้ครบ

..งงมะ.. ไม่งงนะ.. (เออ ดีมากค่ะ)

เรื่องราวของคนพิการมีมากมายหลายมิติ ทั้งมิติมืดและมิติสว่าง ก็เพราะว่าคนพิการคือคนคนหนึ่งนั่นเอง คนพิการไม่ใช่ซูเปอร์แมนฮะ บอกเลย

ไม่ใช่เด็กตลอดเวลา ไม่จำเป็นต้องทำเสียงเอ็นดูเวลาพูดด้วย ไม่ใช่คนที่เก่งมากจนต้องยกย่องจนผิดปกติ บินไม่ได้ ไม่ได้มีวิทยายุทธอะไรเลยนะคะ ไม่ได้มีความพิเศษต่างไปจากคนบนโลกนี้ เราจึงไม่ใช่คนพิเศษ..

คือเราเป็นคนปกติน่ะค่ะ เพียงแต่ใช้ร่างกายได้ไม่เหมือนคนอื่น จบนะ

สำหรับตัวเอง (คือไม่เกี่ยวกับคนอื่นนะ เพราะคนอื่นอาจจะคิดไม่เหมือนเราก็ได้) อยากให้คนทั่วไปปฏิบัติกับเราเหมือนเราเป็นคนปกติ ด่าได้ สงสารได้ รักได้ เกลียดได้ เบื่อเราบ้างก็ได้ หรือจะสนุกด้วยกันก็ได้

ที่สำคัญ อย่าตัดสินใจแทนเราค่ะ

จะทำอะไรให้ ก็มาปรึกษาสักนิดนึงว่าอยากได้หรือเปล่าหรืออยากได้แบบไหน เช่น เห็นคนตาบอดแล้วอยากจะไปช่วยจูงเขา ก็ควรจะถามเค้าก่อนว่าเค้าอยากให้เราช่วยจูงหรือเปล่า ถ้าอยากให้ช่วยจะให้ช่วยแบบไหน

เพราะบางทีเวลาเราเข้าไปจูงเขา โดยที่เค้าไม่ได้ตั้งตัว อาจจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นได้จ้ะ เพราะเค้าเดินตามจังหวะการเดินของเราไม่ทัน
อีกตัวอย่างหนึ่ง เวลาเราเห็นคนพิการทางร่างกาย แล้วจะเข้าไปช่วยอุ้ม ถามเค้าก่อนว่าเค้าต้องการความช่วยเหลือหรือเปล่า ถ้าจะให้ช่วยยก จะให้ยกแบบไหน เพราะถ้าเข้าไปยกโดยที่เราไม่รู้วิธี อาจจะมีการเจ็บตัวขึ้นมาได้ หรืออาจไปโดนของสงวนซึ่งไม่ควรจะไปโดนของเค้าก็ได้ และ.. ไม่ควรคิดอย่างยิ่งว่า ..แหมเป็นคนพิการโดนนิดโดนหน่อยจะเป็นไรไป

อ้าว ..พี่ก็เลือกนะคะน้อง

อีกอย่างหนึ่งคนพิการไม่ได้เศร้าโศกตลอดเวลานะ เรามีทุกอารมณ์เลยจ้ะ รัก โลภ โกรธ หลง อารมณ์ดีบ้าง ไม่ดีบ้าง อารมณ์แบบนั้นก็มีนะจ๊ะ ..อ๊าาาา เขิล อิอิ ..อารมณ์หลังสุดนี่ เดี๋ยววันหลังมาเล่าให้ฟัง เอาแบบละเอียดเลยจ้ะ
ที่เขียนมานี่ ก็ทำให้เรารู้จักกันพอสังเขปจ้ะ แต่จะให้รู้จักกันแบบซาบซึ้งตรึงใจ คงต้องมาอยู่ด้วยกันใกล้ๆ หรือไม่ก็ต้องติดตามกันไปเรื่อยๆ เรื่องราวบนโลกนี้ยังมีอีกมากมายให้ได้แลกเปลี่ยนมุมมองกัน รู้จักผู้หญิงพิการคนนี้อีกสักคน คิดว่าพี่น้องคงไม่อยากจอดรถในที่จอดรถคนพิการอีกต่อไปเลยล่ะจ้ะ


____________________________
บทความ: เพชรน้ำหนึ่ง ศรีวรรธนะ