• GEN Facebook
    Facebook Pagelike Widget

ตอบคำถามคาใจ กับนายเผ่ากฏ “อะไรทำให้เธอเชื่อว่าคนๆนึง จะเหมือนเดิมตลอดไป”

“อะไรที่ทำให้คนๆนึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้คะ เปลี่ยนจากดีกลายเป็นเหลวไหล
คำถามนี้วนเวียนในหัวหนูมาก เจ็บปวดที่สุด มันเป็นปัญหาใหญ่ของหนูตอนนี้เลย”

ข้อความข้างบนนั่นคือคำถามแรกในรอบสามสิบปีของฉัน…นายเผ่ากฎ
จากเมื่อก่อนนั้นที่เคยได้รับมาเป็นจดหมายกระดาษ มีเริ่มต้น มีเล่าเรื่อง มีลงท้าย มีลงชื่อ….มาถึงวันนี้
เป็นข้อความระบายความในใจออนไลน์สั้นๆ จับมือใครดมไม่ได้

แต่ประเด็นลอยๆที่ถามมานั้น เป็นประเด็นที่น่าสนใจ และเป็นความรู้สึกร่วมของคนอีกมากมาย ที่มีคำถามทำนองนี้เกิดขึ้นในสมอง ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องความสัมพันธ์ของใครกับใครก็ตาม

ความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไป มักจะทำให้ใครคนใดคนหนึ่ง ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ต้องรู้สึกเจ็บปวดเสมอ ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์กับเพศตรงข้าม เพศเดียวกัน เพื่อน พี่น้อง หรือแม้แต่พ่อแม่ลูก…

ความเจ็บปวดขึ้นได้ง่ายๆ เนื่องจากฝ่ายหนึ่งไม่เหมือนเดิม ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งเหมือนเดิม หรืออย่างน้อยก็คิดว่าตัวเองเหมือนเดิม
…ซึ่งความเจ็บปวดนั้นมักจะพุ่งเข้าสู่สมองของคนที่คิดว่าตัวเองเหมือนเดิม และอีกฝ่ายไม่เหมือนเดิม…เข้าใจปะ

ไม่บ่อยนักดอก ที่จะรู้สึกตรงกันทั้งสองฝ่าย ว่า เออ มึงก็ไม่เหมือนเดิม กูก็ไม่เหมือนเดิมว่ะ
วินๆ…ไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ แล้วก็แยกย้ายไปมีชีวิตที่เปลี่ยนไปด้วยกันทั้งสองฝ่าย
…และจะดีสุดโคตรตรงที่ยังพูดคุยเป็นเพื่อนกันได้โดยไม่ล้ำเส้นกัน
ไว้ช่วยเหลือเจือจานกันยามลำบาก โดยที่ไม่ได้คาดหวังต่อกันอย่างที่เคย

เอาล่ะ..ที่จริงคำถามสำคัญมันอยู่ที่ตรงนี้… “อะไรที่ทำให้คนๆนึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้” ….

คำตอบจากนายเผ่ากฎก็คือ… “อะไรที่ทำให้เธอเชื่อว่าคนๆนึงมันจะเหมือนเดิมตลอดไป” ….

ไม่ได้อยากเทศนาแบบพระดอกนะน้องนะ…แต่ทางพระท่านพูดไว้ถูกแล้ว
ว่าทุกอย่างในโลกนี้ เปลี่ยนแปลงเสมอ ไม่ว่าจะทางวัตถุ ทางกาย หรือทางจิตใจ เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้

สำหรับคนน่ะนะ มันก็มีความเปลี่ยนแปลงอยู่สองอย่าง คือทางกาย กับทางใจ
ทางกายคือมึงแก่ขึ้นเรื่อยๆ อ้วนขึ้นเรื่อยๆ ย่นขึ้นเรื่อยๆ ไม่หล่อไม่สวยเหมือนเมื่อสิบปีที่แล้ว….ซึ่งเป็นอะไรที่เข้าใจได้ ใช่ปะ
ป็นการเปลี่ยนแปลงที่ถือว่าเสถียร คือเป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน ไม่มีใครเลี่ยงได้

บางคนแม่งเปลี่ยนขนาดที่ เมื่อวานยังหายใจเป็น…วันนี้มึงเปลี่ยนใจ..ขี้เกียจหายใจซะงั้น….นึกออกมะ ว่าเอาแน่นอนอะไรไม่ได้

เกิดแก่เจ็บตาย ยังถือว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงที่เสถียร คือ ทุกคนก็ต้องเป็นยังงั้น…แต่ไอ้ที่เปลี่ยนแปลงแบบคาดเดาไม่ได้ ไม่เสถียรเลย คือจิตใจ…
มันเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาที่มีเงื่อนไข สภาพแวดล้อมใหม่

เราเองก็เถอะ…นึกว่าเราคงที่ เสถียรหรือ?
ไม่ดอก…เราก็เปลี่ยนไปตามสภาวะดินฟ้าอากาศ การงาน หรืออะไรก็ได้
เพียงแต่เรายังคิดว่า เราไม่มีทางเปลี่ยน…ไม่จริงดอก เราเองก็เปลี่ยน

เอาเป็นว่า…พูดแบบไม่ดราม่านะ คือ ถ้ามึงเปลี่ยนไป แล้วกูไม่ชอบ…กูต้องถามตัวเองละ ว่าจะทนกับสิ่งที่มันเปลี่ยนไปได้ไหม เพื่อแลกกับความเชื่อว่า มันยังเป็นคนเดิม…

ถ้าทนได้…ก็ทนไป
รักมันที่มันเป็นคนเดิมในอดีต และต้องไม่เจ็บปวดกับความเปลี่ยนแปลงของมัน
ก็โอ.เค.อ่ะนะ…ไม่ได้บอกว่ามันจะเป็นยาวิเศษที่พูดแล้ว ให้ทำตามแล้วจะแฮปปี้เลย

สรุปนะ…คนแม่งอย่าได้ยึดถืออะไร อย่าได้คิดจะพึ่งพาอะไรใครเลย บางทีเขาเปลี่ยนไปโดยธรรมชาติของเขา มีแต่เรานี่แหละที่ไม่ยอม

ตอบแล้วนะ…ปราบสมองจิตใจตัวเองด้วยนะน้อง มันจะเปลี่ยนไปก็ช่างมัน

กูก็จะเปลี่ยนมั่งได้ไหมอ่ะ…
รักตัวเองให้เป็นก่อนนะ…
________________________________
นายเผ่ากฎ….