• GEN Facebook
    Facebook Pagelike Widget

ทำไม..เด็กรุ่นใหม่ถึงควรเชิดชูสถาบัน

โลกที่เราอยู่รวมกันนี้มีประเทศทั้งหมด 190 กว่าประเทศ เเต่มีเพียง 40 กว่าประเทศ ที่ยังคงไว้ซึ่งระบอบกษัตริย์

 

แต่เดิม… ทุกประเทศล้วนมีระบอบกษัตริย์
เพราะทุกชุมชน ทุกชนเผ่า ทุกหมู่เหล่าต้องมีผู้นำ…
กษัตริย์ในอดีตทำหน้าที่จอมทัพ ปกป้องดูแลประชาชนของตนให้อยู่รอดจากการรุกราน การปล้นฆ่า และการล่าดินแดนจากกลุ่มอื่น

กษัตริย์.. จึงต้องเป็นศูนย์รวมใจ ความเชื่อมั่น ความศรัทธา เเละเป็นเจ้าชีวิตของทุกคน เพื่อการปกครองที่เด็ดขาด
ประเทศไทยก็เช่นกัน…. ที่คงดำรงเอกราชรอดจากการล่าเมืองขึ้น ให้เราได้ภาคภูมิใจในวันนี้ ล้วนเกิดด้วยความเสียสละ กล้าหาญ หยาดเหงื่อ และเลือดเนื้อของบุรพกษัตริย์ และบรรพบุรุษทั้งสิ้น

โลกในปัจจุบัน … ไม่มีการล่าอาณานิคม และขยายอาณาจักรแล้ว ทำให้ระบอบกษัตริย์อาจดูเหมือนสิ่งที่ไม่จำเป็นในสายตาของบางคน
หลายประเทศมีการโค่นล้ม ล่มสลาย จนปัจจุบันเหลือเพียงแค่ 20 กว่าราชวงศ์ ที่ปกครอง 43 ประเทศ
ทุกการโค่นล้ม… ล้วนอ้างการถูกเอาเปรียบ … ความเหลื่อมล้ำ … ชนชั้น ความไม่เท่าเทียม และความล้าหลังในการพัฒนาประเทศ

…. เเต่ไม่ใช่กับประเทศไทยของเรา ….
ราชวงศ์ของไทยยังทรงทำหน้าที่เปรียบเสมือนพ่อ เเม่… ที่ดูแลสุข ทุกข์ ของประชาชนทุกคน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในถิ่นทุรกันดาร
ราชวงศ์ของไทยยังทรงทำงานอย่างหนักตลอดเวลา เพื่อพัฒนาความเป็นอยู่ของประชาชนให้ดีขึ้น
กษัตริย์ไทยไม่เคยกดขี่ หรือใช้อำนาจข่มเหงใคร…
…. พระราชอำนาจที่ใช้บ่อยที่สุดคือ ‘การพระราชทานอภัยโทษ’ แก่ผู้ถูกคุมขัง
แต่ไม่วาย…. ยังถูกโจมตี จ้องทำลาย ใส่ร้าย จากคนไทยที่แอบอ้างประชาธิปไตย เเต่หัวใจเป็นคอมมิวนิสต์ โดยอ้างเหตุผลแห่งความเท่าเทียม
ความเท่าเทียม… ที่ในความเป็นจริง.. มันไม่เคยมีจริง ไม่ว่าจะอยู่ในระบอบใด

สำหรับคนที่รักชาติ รักเเผ่นดิน…
… สถาบันยังคงเป็นความอบอุ่นใจ
เป็นความเกรงใจที่ยังคอยคานไม่ให้นักเลือกตั้งใช้อำนาจเกินขอบเขตโดยไม่เห็นหัวใคร
สถาบันยังคงทำหน้าที่ไม่ต่างจากพ่อ ที่ยังเป็นที่พึ่งพาของลูกที่เป็นคนดีได้เสมอ
มีเพียงคนที่ไม่รักชาติ … นักการเมืองที่ต้องการมีอำนาจเหนือใครในแผ่นดิน และต่างชาติที่อยากมายึดครองผลประโยชน์ของเราเท่านั้น…. ที่ปฏิเสธสถาบัน

ลองหลับตาจินตนาการ… ถึงบ้านที่มีลูก 100 คน แต่ไม่มีพ่อแม่
ถ้าทุกคนแก่งเเย่งชิงการเป็นผู้นำ มันจะวุ่นวายขนาดไหน….
พี่คนโตจะบอกว่า กูเกิดก่อน กูจะเป็นผู้นำครอบครัวเอง
น้องอีกคนบอกว่า มึงเกิดก่อน แต่กูตัวใหญ่ และแรงเยอะกว่า.. กูควรจะได้เป็นผู้นำ
คนที่ฉลาดกว่าใครก็จะบอกว่า กูฉลาดที่สุด ไม่ได้มีแค่แรง แต่ไร้สมอง ทำไมกูจะนำครอบครัวไม่ได้
คนสุดท้ายบอกว่า เเม้กูไม่ฉลาด ไม่เเข็งเเรง เเต่เป็นคนที่พี่น้องรัก และมีพวกพ้องมากที่สุด …. กูสมควรเป็นผู้นำมากกว่า
ที่สุด… พี่น้องครอบครัวนี้ก็จะใช้กำลังเข้าประหัตประหารแย่งชิงการนำ…และไม่ว่าใครจะชนะ… ครอบครัวนี้ก็ล่มสลายไปเรียบร้อยแล้ว

เด็กสมัยนี้… ห่างไกลที่จะรู้จักคำว่า ‘ศูนย์รวมจิตใจ’ ด้วยอาจเพราะเกิดไม่ทันที่จะซึมซับ
แต่ไม่สายเลย ที่จะยอมศึกษา เปิดตา เปิดใจ มองให้เห็นความจริงมากกว่ายอมเป็นขี้ข้าลมปากของผู้ที่อยากเป็นชนชั้นนำเสียเอง
เป็นธรรมดา… ที่ผู้คนมักไม่ค่อยเห็นคุณค่าของสิ่งที่ตนมี…
แต่ควรมองให้เห็นว่า.. เพราะอะไร คนรุ่นพ่อ แม่ ปู่ ย่า น้า อา จึงเทิดทูนศูนย์รวมใจนี้อย่างสุดจิตสุดใจ

สิ่งที่เขียนมาทั้งหมด… อาจจะยังไม่สามารถมองเห็นว่าทำไมต้องช่วยกันรักษาไว้
เพียงขอให้แค่คิดง่ายๆว่า…. ก็ช่วยกันรักษาความสุขของพ่อ แม่ ปู่ ย่า น้า อา ของพวกเราเอาไว้….
แค่นี้ก็ไม่อกตัญญูแล้ว….

……………………………………..

บทความ: Paul McIntosh
Illustrator: vaporize