• GEN Facebook
    Facebook Pagelike Widget

ตอบคำถาม ปัญหาคาใจกับนายเผ่ากฏ: “ช่วยด้วยค่ะ หนูถูกมนุษย์ป้าคุกคาม!!!”

ปรึกษา

 

คือว่าหนูเพิ่งเรียนจบค่ะ ได้งานที่บริษัทเอกชน เริ่มงานได้ 2 สัปดาห์ หนูเองก็ขับรถไปทำงาน เพราะว่าบ้านกับที่ทำงานอยู่ไกล
และหนูได้รู้จักพี่ๆที่บริษัท บังเอิญว่ามีพี่คนหนึ่ง อยู่บ้านซอยเดียวกับหนู พอหลังจากนั้นพี่เค้าก็บอกว่า “ดีเลย งั้นเวลามาทำงาน พี่ขอติดรถหนูมาทำงานด้วยนะ” หนูเองก็ไม่ได้ขัดอะไร เพราะด้วยความที่เราเป็นเด็ก

แต่ว่าพี่เค้าไม่เคยเกรงใจหนูเลย ขอไปและกลับทุกวัน บางวันหนูต้องออกจากบ้านเช้าไปรอพี่เค้าหน้าบ้าน กว่าพี่เค้าจะเสร็จออกจากบ้าน มันก็ช้ามากกว่าจะถึงที่ทำงานก็สาย และตอนกลับ เค้าก็จะให้หนูรอกลับพร้อมเค้า

บางทีหนูก็มีนัดกินข้าวกับเพื่อน กับแฟนก็ไม่ได้ บอกว่า เออ ดีเลย พี่ขอติดรถไปลงแถวๆที่เราก็ได้ บางทีก็รอจนเราเสร็จธุระแล้วขอกลับพร้อมเรา มันน่ารำคาญมากๆเลยค่ะ เหมือนมีป้ามาคอยคุมยังไงไม่รู้ หนูจะทำยังไงดีคะ

-ใบบัว-

 

ตอบ

 

นี่ถ้าพี่อยู่ใกล้ๆ จะหยิกให้สักที เด็กอะไรใจดีไม่เข้าเรื่อง…

ความจริงเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องความสัมพันธ์พื้นฐานของมนุษย์ที่จำเป็นต้องมีสามัญสำนึกของการรับ การให้ การช่วยเหลือ การแบ่งปันที่พอเหมาะสมกับสถานภาพความสัมพันธ์นั้นๆ…
เช่น พ่อแม่ลูก ผัวเมีย หรือพี่น้อง ย่อมมีความสัมพันธ์ที่สามารถจะ ‘รับ’ หรือ ‘ให้’ หรือ ‘ขอ’ กันได้มากที่สุด เรียกว่าต้อง ‘ดูแล’ กัน ทั้งด้วยความรัก สมัครใจ หรือเป็นภาระหน้าที่ก็ตาม..

เมียอาจหยิบแบงก์พันในกระเป๋าเงินผัว ไปซื้อแป้งผัดหน้าได้โดยไม่ต้องขออนุญาต แต่ถ้าจะให้น่ารัก ก็ต้องมาบอกกันทีหลัง ก็นับว่าไม่น่าเกลียด…
พ่ออาจจะตั้งกฎกับลูกสาวว่า ถ้าจะไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อน ต้องให้พ่อหรือพ่อแม่ของเพื่อนขับรถไปส่งและรอรับกลับเท่านั้น ลูกสาวอาจจะอึดอัดบ้าง…แต่เชื่อว่าลูกสาวก็พอเข้าใจได้
พี่น้อง อาจจะมีการหยิบยืมเสื้อผ้าไปใส่โดยไม่บอกบ้าง ก็มีทะเลาะกันบ้างนิดหน่อย ผลัดกันไป ก็ธรรมดา…

แต่ขนาดระดับพ่อแม่ลูกผัวเมียพี่น้อง….ยังต้องมีระยะในการเคารพและเกรงใจ..จึงจะอยู่ด้วยกันได้
ถ้าพ่อตามไปคุมลูกสาวตลอดทุกที่ที่ลูกสาวไปไหนมาไหน…นั่นก็เกินไป. ผัวหาเงิน เมียเอาเงินไปเล่นไพ่ตลอด เมียหาเงิน ผัวไม่ทำงานก็ไปกินเหล้าตลอด…นั่นก็เละ…

ระดับรองลงมา เช่น ญาติสนิท ไม่สนิท ลูกพี่ลูกน้อง เพื่อนสนิทและไม่สนิท มันก็จะมีระยะห่างของการ ‘ขอ’ และการ ‘ให้’ เจือจางลงไปตามลำดับ ซึ่งคนส่วนใหญ่ที่มีสามัญสำนึก จะรู้ว่า แค่ไหนควรหรือไม่ควร
แค่เป็นลูกพี่ลูกน้อง โทร.มายืมเงินทีละร้อยสองร้อย…ถ้าสนิทกันดี แล้วมีคืน…ก็พอรับได้…เป็นต้น

แล้วทีนี้ หนูลองตอบพี่หรือตอบตัวเองอีกทีซิว่า ยัยมนุษย์ป้าซอยเดียวกัน ที่ทำงานเดียวกันนั่น มี ‘ตำแหน่ง’ เป็นอะไรในชีวิตหนู เคยมีความสัมพันธ์ บุญคุณ ให้คุณให้โทษอะไรกับชีวิตหนูบ้าง

คนที่ไม่มีสามัญสำนึกในเรื่องความสัมพันธ์กับคนอื่นนั้น เรียกว่า คนไม่เกรงใจคน. ซึ่งเป็นคนประเภทแรกที่เราไม่ควรเกรงใจมันเป็นอย่างยิ่ง..ขนาดพี่น้องกัน ถ้าขาดความเกรงใจกันจนล้ำเส้น ก็ไม่เผาผีกันมาก็เยอะ

เอาที่ตัวหนูก่อน…ว่าหนูเข้าใจหรือยังว่า อะไรคือสิทธิของหนู แล้วเชื่อมั่นไหมว่า ยัยมนุษย์ป้าคนนี้เป็นคนน่ารำคาญ เป็นคนงกแน่นอน เพราะเหตุผลเดียวที่ยอมนั่งรอจะกลับพร้อมหนู คือประหยัดเงิน คนแบบนี้ไม่จำเป็นต้องถนอมน้ำใจใดๆ…ถ้าเชื่อพี่ว่า…ไม่ควรต้องเกรงใจอะไรเลย. มันก็อาจจะมีวิธีอ้อมค้อมหลายวิธี เช่น บางครั้งก็บอกว่าต้องไปธุระอื่นบ้าง หรือเสนอเงินให้แกนั่งแท็กซี่กลับบ้าน ดูซิแกจะทำหน้ายังไง ฯลฯ แต่เหนื่อยสมองนะ

วิธีที่ดีที่สุด แก้ปัญหาตรงที่สุด คือบอกตรงไปตรงมาว่า ต่อไปนี้ หนูขออนุญาตขับรถคนเดียวนะคะ หนูอยากมีความเป็นส่วนตัวบ้างเท่านั้นเอง…สั้นๆ ไม่ต้องอธิบายมาก ไม่ต้องชี้แจงมาก เพราะไม่ใช่การแก้ตัวจากสิ่งที่เราทำผิด..

ส่วนตัวหนูเอง ต้องพร้อมยอมรับคำนินทาที่อาจจะได้ยินลอย ๆ มาจากปากซอยว่า หนูนี่เป็นคนแล้งน้ำใจเหลือเกิน… เชื่อเถอะ คนอื่นเขาก็ไม่สนใจดอก

ถ้าหนูแก้เรื่องความคิดที่ละอายใจในเรื่องที่ไม่ควรละอายเช่นนี้ไม่ได้ หนูโดนอีกหนักแน่ รับรอง…ทั้งจากยัยป้าคนนี้ และคนที่พร้อมจะเอาเปรียบหนูอีกมากในโลกนี้..

 

พี่ตอบหนูยาวขนาดนี้…ดีกับหนูขนาดนี้…หนูจะมีน้ำใจให้พี่ยืมสักสามหมื่นได้ไหม… ช่วงนี้ขาดเงิน…

……………………
นายเผ่ากฎ